پیشنهادی به شبکه‌های اشتراک‌گذاری و لینکدانی‌ها: راه‌اندازی بخش «وبلاگستان»

چهارشنبه ۱۸ خرداد ۱۳۹۰

حمایت از وبلاگ‌نویسان ایرانی برای کمک به افزایش تولید محتوا و ارتقای کیفیت محتوا در وب فارسی لازم است. ایده‌ای که در ذهن من و بعضی دیگر از وبلاگ‌نویسان وجود دارد، راه‌اندازی یک بخش جداگانه «وبلاگستان» یا «وبلاگ‌ها» در شبکه‌های اشتراک‌گذاری محتوا و لینکدانی‌ها است. با توجه به ترافیک خوب و تعداد مناسب کاربران و خوانندگان در این وب‌سایت‌ها، این شبکه‌ها می‌توانند یکی از بهترین ابزارهای حمایتی از وبلاگ‌ها، وبلاگ‌نویسان و وبلاگ‌نویسی باشند. همچنین داشتن چنین بخشی می‌تواند کمکی برای افزایش ترافیک و تعداد خوانندگان این شبکه‌ها باشد. چون داشتن محتوای متنوع و غیرتکراری بیننده و خواننده جذب می‌کند. پس این ایده هم می‌تواند کمک حال وبلاگ‌نویسان باشد و هم به مدیران و صاحبان شبکه‌های اشتراک‌گذاری و لینکدانی‌ها در جذب مخاطب کمک کند. داشتن بخش مخصوص وبلاگ‌ها به بینندگان و خوانندگان نیز کمک می‌کند تا به وبلاگ‌ها دسترسی آسانتری داشته باشند و باعث شناخته‌شدن وبلاگ‌ها و برقراری ارتباط و تعامل بین اندیشه‌ها و دیدگاه‌های گوناگون می‌شود. یعنی نقش یک پل ارتباطی بین افراد را خواهد داشت.

برای پیاده‌سازی این بخش می‌توان از ایده‌ها و روش‌های زیر استفاده کرد:

- هنگامی که کاربر لینکی از یک وبلاگ را می‌فرستد، دامنه (domain) لینک فرستاده‌شده توسط سیستم بررسی شده و اگر دامنه آن از یکی از سرویس‌های وبلاگ‌نویسی مانند بلاگر، وردپرس، بلاگفا، پرشین بلاگ، میهن بلاگ و ... باشد، لینک فوق علاوه بر بخشی که در آنجا ارسال شده است به بخش وبلاگستان یا وبلاگ‌ها هم فرستاده شود. با قرار گرفتن لینک ارسالی در هر دو بخش به خوانده و دیده‌شدن محتوا، مطالب و نوشته‌های وبلاگ‌ها کمک بزرگی می‌شود.

- روش دوم، روش بهتر، ساده‌تر و کاراتری است. چون بخش قابل توجهی از وبلاگ‌نویسان از وب‌سایت‌ها و دامنه‌های شخصی استفاده می‌کنند، می‌توان در هنگام فرستادن لینک یک گزینه «نوشته‌ی وبلاگی» یا «محتوای وبلاگی» داشت که اگر کسی لینک و محتوایی را از یک وبلاگ می‌فرستد، این گزینه را تیک زده و انتخاب کند. لینک‌هایی هم که این گزینه برایشان فعال شده است، به بخش وبلاگستان ارسال شوند (در کنار بخش انتخابی خود).

- بخش وبلاگستان یا وبلاگ‌ها را می‌توان توسعه داد. مثلاً می‌تواند نقش یک وبلاگ‌گردان یا وبلاگ‌چرخان (Blogroll) را هم داشته باشد. یعنی فهرستی از وبلاگ‌های خوب و خواندنی را داشته باشد و وبلاگ‌های به روز شده را نمایش دهد. البته به دلیل تعداد زیاد وبلاگ‌های فارسی، شاید پیاده‌سازی این ایده درست و منطقی نباشد. ایده دیگری که در همین بخش می‌توان مطرح کرد، مواردی چون بهترین وبلاگ‌های روز، بهترین نوشته‌های وبلاگی، نوشته‌های وبلاگی مورد بحث و ... است. این موارد را می‌توان براساس پارامترهایی چون تعداد لینک ارسالی از آن وبلاگ در طول بیست و چهار ساعت و تعداد کلیک‌ها، رأی‌ها و نظرات انتخاب کرد.

- همچنین می‌توان بهترین وبلاگ‌ها را هم به صورت هفتگی و ماهانه انتخاب کرد. مثلاً بهترین وبلاگ‌ها به انتخاب خود لینکدانی و بهترین وبلاگ‌ها به انتخاب کاربران. در این زمینه می‌توان پارامترهای گوناگونی را در نظر گرفت که انتخاب‌ها درست باشند و کار به شیوه‌ای باشد که همه وبلاگ‌های خوب شانس انتخاب‌شدن را داشته باشند. مثلاً بهترین وبلاگ سیاسی، بهترین وبلاگ اجتماعی، بهترین وبلاگ شخصی، بهترین وبلاگ فرهنگی، بهترین وبلاگ علمی و ...

در پایان امیدوارم که این پیشنهاد مورد توجه قرار بگیرد. از ایده‌ها، پیشنهادها، دیدگاه‌ها و نظرهای خوانندگان هم استقبال می‌شود.

آموزش روش‌های گوناگون دسته‌بندی نوشته‌ها در بلاگر با کمک برچسب

چهارشنبه ۱۸ خرداد ۱۳۹۰

بلاگر در حال حاضر فقط امکان برچسب (label) را هم برای دسته‌بندی و هم برای برچسب‌زنی نوشته‌ها در نظر گرفته است. در بسیاری از وبلاگ‌های فارسی بلاگر مشاهده می‌شود که کاربران یا از این امکان استفاده نمی‌کنند و یا به صورت محدود آن را به کار می‌برند که خوب این به نفع وبلاگ نیست. شما می‌توانید تا ۲۰۰۰ برچسب منحصر به فرد (unique label) برای یک وبلاگ (غیررسمی تا ۵۰۰۰) و ۲۰ برچسب منحصر به فرد برای هر پست وبلاگ خود داشته باشید. از همین نکته می‌بینید که استفاده‌نکردن از چنین قابلیتی به نوعی ناقص‌کردن وبلاگ و محروم ساختن خود از یکی از امکانات اصلی بلاگر است.
برچسب‌زنی درست به شما و خوانندگان وبلاگ شما کمک می‌کند که به بایگانی، پست‌ها و نوشته‌های وبلاگ خود دسترسی آسان‌تری داشته باشید و مطالب مرتبط با یکدیگر را راحت‌تر پیدا کنید.
اما برویم سراغ اصل مطلب که همان برچسب‌گذاری در بلاگر است:

انواع روش‌های برچسب‌گذاری پیام‌های وبلاگ در بلاگر:
۱. استفاده از برچسب برای دسته‌بندی موضوعی پیام‌ها (category):
در این روش وبلاگ‌نویس پیام‌های وبلاگ خود را در قالب چند بخش و موضوع کلی دسته‌بندی می‌کند. مانند بخش‌هایی چون سیاست، اجتماعی، شخصی، داستان، مذهب، فرهنگ، هنر و... در این روش تعداد برچسب‌ها محدود می‌باشند و کارکرد آن همان دسته‌بندی موضوعی است و دسته‌بندی مطالب در چند بخش کلی. این روش نیازهای بسیاری از وبلاگ‌نویسان را پوشش می‌دهد. تعداد بخش‌ها و موضوعات بستگی به انتخاب و سلیقه شخصی خودتان و همچنین محتوایی است که در وبلاگ خود تولید می‌کنید.

۲. استفاده از برچسب به عنوان کلمات کلیدی پیام و تگ (tag):
در این روش شما از برچسب به عنوان کلمات کلیدی و یا تگ استفاده می‌کنید. مثلاً نوشته‌ای درباره نیما یوشیج و بررسی آثار او نوشته‌اید. از واژگان و نام‌هایی چون نیما یوشیج، شعر، شعر نو، شعر فارسی، ادبیات معاصر و... برای برچسب نوشته خود استفاده می‌کنید. با این روش می‌توانید تا حداکثر ۲۰ برچسب به کار ببرید. البته استفاده از این روش به تنهایی زیاد جالب نیست. چون ممکن است خوانندگان را در پیداکردن نوشته‌های مرتبط با هم دچار مشکل کند. همچنین به دلیل اینکه بعضی از پیام‌های وبلاگ در بعضی از کلمات کلیدی یا همان تگ‌ها مشترک هستند، خواننده با کلیک بر روی آن برچسب با دسته‌ای از نوشته‌ها روبرو می‌شود که شاید همه آن‌ها مورد نظر او نباشند.

۳. روش ترکیبی (مشابه سیستم وردپرس):
در این روش از هر دو روش بالایی استفاده می‌کنیم. یعنی چند برچسب به عنوان بخش‌های و موضوعات کلی در نظر می‌گیریم و در عین حال خودمان را محدود نکرده و از برچسب‌های دلخواه و لازم برای تگ‌زدن پیام‌های وبلاگ هم استفاده می‌کنیم. من از این روش در وبلاگ خودم یعنی وبلاگ پیروزان استفاده می‌کنم.

آموزش همه این روش‌ها در ادامه توضیح داده می‌شود. اما ابتدا باید یک نکته مهم را تذکر دهم:

اشتباه رایج وبلاگ‌نویسان ایرانی در بلاگر:
گاهی اوقات مشاهده می‌شود که وبلاگ‌نویسان برای جداسازی برچسب‌ها از ویرگول (،) استفاده می‌کنند. این کار اشتباه است. چون همه برچسب‌های شما به عنوان یک برچسب در نظر گرفته می‌شوند. برای جداسازی درست برچسب‌ها باید از کاما یا همان ویرگول انگلیسی/لاتین (,) استفاده کنید. البته در بروز این اشتباه وبلاگ‌نویسان تقصیری ندارند. راهنمای بلاگر بد راهنمایی کرده است. لطفاً به مثال زیر دقت کنید:
برچسب‌گذاری درست: وبلاگ, وب, اینترنت, بلاگ
برچسب‌گذاری نادرست: وبلاگ، وب، اینترنت، بلاگ. در این نمونه همه این واژگان یک برچسب به شکل «وبلاگ، وب، اینترنت، بلاگ» خواهند بود.

استفاده از روش ۱ و یا روش ۲:
۱. به بخش «طرح» بروید.
۲. زبانه (tab) «عناصر صفحه» را انتخاب کنید (به صورت پیش‌فرض هم ابتدا به این بخش می‌روید).
۳. «افزودن یک ابزار» را انتخاب کنید. بستگی به قالب وبلاگ شما و جایگاه سایدبار (sidebar) دارد که در سمت راست قرار دارد و یا سمت چپ.
۴. ابزار «برچسب‌ها» را انتخاب و اضافه کنید.
۵. در پنجره بازشده می‌توانید مشخصات و ویژگی‌های ابزار را ویرایش کنید. مثلاً عنوان آن که می‌تواند همان برچسب‌ها، دسته‌بندی و یا هر چیز دلخواه دیگری باشد. نمایش همه برچسب‌ها و یا برچسب‌های انتخاب‌شده، ترتیب‌بندی بر اساس حروف الفبا یا براساس فراوانی و تعداد پست‌های مربوط به آن برچسب، نمایش به صورت لیست (ستونی) و یا به صورت ابر (مانند تصویر انتخابی این نوشته) و نمایش تعداد پست‌های هر برچسب در کنار آن.
۶. بعد از انجام تغییرات دلخواه ابزار را ذخیره کنید. جایگاه آن را در وبلاگ تعیین کنید و از گزینه «مشاهده وبلاگ» برای دیدن تغییرات استفاده کنید.
این روش در اصل همان قابلیت اصلی و ابتدایی بلاگر است. یعنی استفاده از ابزار برچسب‌ها.

استفاده از روش ۳ یا همان روش ترکیبی:
در این روش می‌توانید در کنار آن روش بالایی، یک دسته‌بندی دلخواه هم برای پیام‌های وبلاگ خود داشته باشید:
۱. مراحل ۱ و ۲ روش قبلی را تکرار کنید. به بخش «افزودن یک ابزار» رفته و ابزار «لیست پیوند» را انتخاب کنید.
۲. ویژگی و عنوان (نام) ابزار را به دلخواه خود انتخاب کنید. مثلاً برای عنوان می‌توانید از «دسته‌بندی موضوعی» یا «موضوعات وبلاگ» استفاده کنید. ترتیب‌بندی و مرتب‌سازی هم بستگی به خودتان دارد.
۳. در بخش «آدرس اینترنتی سایت جدید» آدرس برچسب را کپی کنید. آدرس برچسب را می‌توانید یا کلیک‌کردن بر روی برچسب یک پست منتشرشده بدست آورید. مانند این:
http://peeroozan.blogspot.com/search/label/%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA
۴. در قسمت نام سایت جدید نام برچسب یا نام بخش و دسته مورد نظر را انتخاب کنید. مانند «ادبیات».
۵. دکمه «افزودن پیوند» را انتخاب کنید. به همین روش می‌توانید کار را ادامه دهید و ترتیب را هم به دلخواه خود تغییر دهید.
۶. ابزار را ذخیره کنید و نتیجه کار خود را ببینید.

نمونه‌ای از پیاده‌سازی این روش را می‌توانید در سمت راست وبلاگ پیروزان ببینید. هم از ابر برچسب (tag cloud) استفاده شده است که ابزار بلاگر است. هم با استفاده از ابزار لیست پیوند و برچسب‌ها دو بخش «دسته‌بندی» و «بایگانی خورشیدی» دارد. اگر هر گونه پرسش و یا ابهامی دارید، می‌توانید در بخش دیدگاه‌های همین نوشته مطرح کنید.

ضعف سیستم نظرنویسی بلاگر را با کمک «IntenseDebate» جبران کنید

پنجشنبه ۱۲ خرداد ۱۳۹۰

سیستم نظرنویسی/دیدگاه‌نویسی بلاگر (comment system) در حال حاضر بسیار ساده است و شاید نیازهای وبلاگ‌نویس را پوشش ندهد. سیستم فوق فعلاً امکاناتی چون کنترل و مدیریت نظرات (انتشار و پاک‌کردن نظرات با اجازه وبلاگ‌نویس) و گزارش نظرات به عنوان هرزنامه (اسپم) را دارد. اما سیستم پاسخگویی به نظرات جالب نیست. یعنی اگر چهار نفر برای شما نظر نوشته باشند، شما باید پاسخ این افراد را به صورت نظرات جداگانه و یا همه را در قالب یک نظر پاسخ دهید. به عبارت بهتر همان شیوه قدیمی پاسخ‌دهی به نظرات که در سیستم‌های وبلاگ‌نویسی ایرانی (بلاگفا، پرشین بلاگ و ...) در گذشته وجود داشت و همه به نوعی با آن آشنا هستند.

اما یک روش دیگر استفاده از سیستم‌های مدیریت نظرات است. دو سیستم خوب و شناخته‌شده عبارتند از DISQUS و IntenseDebate. سیستم نظرنویسی IntenseDebate بهتر است. چون هم از نویسه‌های راست به چپ (RTL) مانند فارسی، عربی و ... پشتیبانی می‌کند و هم می‌خواهد سیستم فارسی‌سازی‌شده این ابزار را ارائه دهد (فعلاً در مرحله بررسی است). البته در حال حاضر هم پشتیبانی از زبان فارسی وجود دارد و فقط رابط کاربری سیستم را باید انگلیسی انتخاب کنید.

ویژگی‌ها سیستم مدیریت نظرات IntenseDebate:
- فراهم‌آوردن امکان پاسخ‌دادن به نظرات به صورت جداگانه و ایجاد تورفتگی برای پاسخ‌ها (مشابه وردپرس)؛ این قابلیت مدیریت نظرات و پاسخ‌ها را آسان می‌کند.

- پاسخگویی و مدیریت از طریق ایمیل؛ به راحتی و بدون واردشدن به وبلاگتان و در هر کجایی که باشید می‌توانید از طریق ایمیلتان نظرات نوشته‌شده برای وبلاگ خود را مدیریت کنید.

- آگاه‌سازی شما از نظرات و دیدگاه‌های تازه از طریق ارسال پیام اطلاع (notification) به ایمیلتان.

- شما و خوانندگان می‌توانید پروفایل‌های شخصی در این سیستم داشته باشید. در نتیجه شناخت درستی از خوانندگان خواهید داشت.

- می‌توانید یک سیستم فیلترینگ/فهرست سیاه (blacklisting) برای بخش نظرات وبلاگ خود داشته باشید. با استفاده از واژگان کلیدی و بررسی آدرس‌های IP. مثلاً دشنام‌ها و کلمات رکیک‌ را فیلتر کرده و یا از فعالیت اسپمرها جلوگیری کنید.

- پشتیبانی از OpenID

- ابزارک‌های گوناگون (widgets) شامل آمار نظرات، دیدگاه‌های تازه نوشته‌شده (اخیر)، دیدگاه‌های تازه شما و ...

- قابلیت امتیازدادن به نظرات؛ یعنی خوش‌آمدن و دوست‌نداشتن نظرات.

- API برای کسانی که می‌خواهند سیستم فوق را توسعه دهند و یا آن را به دلخواه خود سفارشی کنند.

- نظردهندگان می‌توانند به صورت همزمان نظرات خودشان را به توییتر (Twitter) بفرستند.

- ارتباط مستقیم با فیس‌بوک (facebook)؛ کسانی که حساب و شناسه در فیس‌بوک داشته باشند، می‌توانند برای پیام‌های وبلاگ شما نظر نوشته و نظراتشان به صورت مستقیم در وبلاگ قابل انتشار و نمایش خواهد بود.

- می‌توانید با کمک ابزارفیدخوان/خوراک‌خوان (مانند Google Reader) نظرات را پیگیری کنید و از همانجا هم پاسخ دهید.

این‌ها تنها بخشی از امکانات این سیستم نظرات است. اگر در وردپرس وبلاگ داشته باشید و یا از سیستم وردپرس استفاده کنید، این سیستم امکانات متنوع دیگری را در قالب Plugin برای شما فراهم می‌آورد.

شیوه نصب و استفاده از IntenseDebate:
به صفحه‌ی ثبت نام بروید و روال عادی ثبت نام را انجام دهید. دقت کنید که نام کاربری شما غیرقابل تغییر خواهد بود. پس در انتخاب آن دقت کنید. بهتر است همان نام وبلاگ خودتان را انتخاب کنید. شما می‌توانید یا به عنوان یک کاربر در این سیستم ثبت نام کنید و یک پروفایل شخصی داشته باشید و یا برای نصب این سیستم ثبت نام کنید. که باید همان گزینه نصب سیستم را انتخاب کنید.
در مرحله بعدی باید آدرس وبلاگ خود را دقیق وارد کنید. مثلاً: http://peeroozan.blogspot.com
در مرحله بعدی از شما خواسته می‌شود که نوع نصب را انتخاب کنید. نصب می‌تواند به صورت ابزارک (widget) باشد و یا با قراردادن کدهای لازم در قالب وبلاگ شما (template). ابزارک نصب آسانتری دارد، ولی ممکن است نمایش نظرات را کمی کند انجام دهد.
سپس می‌توانید انتخاب کنید که سیستم IntenseDebate برای پست‌های جدید فعال شود و یا برای همه نوشته‌های وبلاگ شما. اگر گزینه Only on new posts را انتخاب کنید، نظرات جدید همه با سیستم فوق نمایش داده می‌شوند و نظرات قدیمی با خود سیستم وبلاگ شما (مثلاً بلاگر یا وردپرس). اگر گزینه On all blog posts را انتخاب کنید، نظرات قدیمی و قبل از نصب پنهان خواهند شد اما حذف نمی‌شوند.
راهنمایی‌های بیشتر برای نصب و تنظیماتی که باید در بلاگر انجام دهید، در مراحل نصب به خوبی شرح داده شده‌اند.

خود من فعلاً از این سیستم استفاده نمی‌کنم و منتظر هستم نسخه فارسی‌سازی شده آن ارائه شود. ولی همانطوری که در بالاتر گفتم، در حال حاضر از زبان فارسی پشتیبانی می‌کند و اگر از سیستم نظرات بلاگر راضی نیستید، انتخاب خوبی برای شما خواهد بود. برای دیدن یک نمونه از استفاده از این سیستم در بلاگر، می‌توانید به وبلاگ باغبان باشی (مجتبی ستوده) مراجعه کنید.

پیوندها:
- وب‌سایت رسمی IntenseDebate

چرا «بلاگر» را بر «وردپرس» ترجیح می‌دهم؟

چهارشنبه ۱۱ خرداد ۱۳۹۰

همین ابتدای نوشته باید بگویم که با اینکه خودم همیشه از بلاگر استفاده کرده‌ام، اما واقعیت این است که اگر به دنبال یک سیستم حرفه‌ای برای وبلاگ‌نویسی هستید، باید وردپرس را انتخاب کنید. البته اگر می‌خواهید از همه امکانات وردپرس استفاده کنید، باید یک دامنه خریداری کنید و وردپرس را بر روی آن نصب کنید تا یک وبلاگ یا وب‌سایت شخصی بدون محدودیت داشته باشید و از همه امکانات و قابلیت‌های وردپرس استفاده کنید.

اما می‌روم سراغ اینکه چرا من سرویس وبلاگ‌نویسی بلاگر را انتخاب کرده‌ام. بلاگر بسیار انعطاف‌پذیر است و بزرگترین مزیت آن این است که شما خودتان می‌توانید با ویرایش کد قالب وبلاگ خود و کدهای CSS به کاررفته در آن، محدودیت‌های آن را برطرف کنید و نیازها و خواسته‌های خود را برآورده سازید. محیط کار آن و میز کار وبلاگ (dashboard) آن خوب طراحی شده است و بعد از مدتی که با این سرویس شروع به وبلاگ‌نویسی کنید، کاملاً با آن خو خواهید گرفت. بعضی از ویژگی‌های بلاگر به شرح زیر است:

امکانات، ویژگی‌ها و محدودیت‌های سرویس بلاگر:
- تعداد وبلاگی که با یک حساب کاربری می‌توان داشت «نامحدود» است. یعنی اگر یک حساب گوگل داشته باشید و یا وبلاگی در بلاگر ایجاد کرده باشید، می‌توانید به تعداد دلخواه وبلاگ برای خودتان درست کنید. این ویژگی از آن جهت خوب است که شاید بخواهید وبلاگ‌هایی در بخش‌های گوناگون داشته باشید. یا مثلاً یک وبلاگ پشتیبان و کمکی برای وبلاگ اصلی خود داشته باشید. مثلاً تصاویر را به آن وبلاگ فرستاده و در وبلاگ اصلی استفاده کنید.

- حداکثر اندازه یک صفحه می‌تواند یک مگابایت باشد (پست‌ها یا پیام‌های وبلاگ این محدودیت را ندارند).

- تعداد برچسب‌ها (label): برای هر وبلاگ تا ۲۰۰۰ برچسب متفاوت و منحصر به فرد می‌توانید استفاده کنید (این توضیحات رسمی خود گوگل است، ولی به طور غیررسمی تا ۵۰۰۰ برچسب برای هر وبلاگ مجاز است). هر پست وبلاگ هم می‌تواند تا ۲۰ برچسب غیرتکراری داشته باشد.

- فضای در اختیارقرارداده‌شده برای تصاویر یک گیگابایت است. این محدودیت را می‌توانید با استفاده از بیش از یک وبلاگ جبران کنید. مثلاً یک یا چند وبلاگ برای تصاویر خود داشته باشید.

- قابلیت وبلاگ‌نویسی به صورت گروهی که اعضای گروه می‌توانند تا ۱۰۰ نفر باشند.

- حداکثر تا ۱۰ صفحه جداگانه برای وبلاگ خود می‌توانید داشته باشید. این صفحه‌ها مستقل از پست‌های وبلاگ می‌باشند.

- هیچ محدودیتی در تعداد پست‌های ارسالی نیست. چه پست‌های منتشرشده چه پیام‌هایی که در پیش‌نویس هستند.

- اندازه یک پست یا پیام وبلاگ هیچ محدودیتی ندارد. ولی باید دقت کنید که ممکن است باعث بروز مشکلاتی در نمایش وبلاگ شما شود. برای حل این مشکل کافیست که تعداد پیام‌های نمایش‌داده شده در صفحه اصلی وبلاگ را کاهش دهید.

- محدودیتی برای تعداد نظرات و دیدگاه‌ها (comments) برای پیام‌های وبلاگ وجود ندارد.

- توضیحات وبلاگ حداکثر ۵۰۰ کاراکتر و بدون HTML است. برای رفع این محدودیت می‌توانید از ابزار متن پیشرفته بلاگر استفاده کنید و متن دلخواه خود را نوشته و مثلاً آن را در سایدبار (sidebar) وبلاگ قرار دهید.

- صفحه «درباره‌ی من» تا ۱۲۰۰ کاراکتر گنجایش دارد.

- ابزارهای گوناگون و متنوع (gadget/widget) که نیازهای وبلاگ‌نویسی شما را پوشش می‌دهند. مانند لیست پیوند، بلاگ‌چرخان، بایگانی، آمارگیر، جستجوی وبلاگ و... تعداد این ابزارها فراوان است و بسیاری از آن‌ها توسط افرادی به غیر از خود تیم بلاگر ساخته شده‌اند.

- سازگاری خوب با زبان فارسی، هرچند که بلاگر به صورت رسمی فونت تاهوما (Tahoma) را ندارد، اما با ویرایش قالب وبلاگ و یا استفاده از قالب‌های که فونت آن‌ها تاهوما است، این ضعف جبران می‌شود.

به هرحال گفتنی‌ها درباره بلاگر بسیار است. اگر پرسشی برایتان مطرح شده است، لطفاً آن را در بخش نظرات همین نوشته مطرح کنید. در حد توان و دانش وبلاگ‌نویسی خودم پاسخگو خواهم بود.

پیوندها:
- وب‌سایت رسمی بلاگر
- گروه بلاگر فارسی
- وبلاگ پیروزان
- راهنمای رسمی بلاگر درباره محدودیت‌های این سرویس

آمارگیر، بازدیدشمار و شمارنده وبلاگ یک ابزار تزئینی نیست

دوشنبه ۹ خرداد ۱۳۹۰

در بسیاری از وبلاگ‌ها و وب‌سایت‌ها شمارنده‌ای وجود دارد که تعداد بازیدکنندگان و خوانندگان آن وبلاگ را نمایش می‌دهد و بارها این شمارنده را دیده‌ایم. استفاده بعضی‌ها از این نوع ابزارها بیشتر همان جنبه دکوراسیون و برای قراردادن چیزی در وبلاگ است! در صورتی که این ابزارها چیزی فراتر از یک شمارنده هستند. این ابزارها در اصل یک آمارگیر/تحلیلگر از ترافیک و رفت و آمدهایی هستند که در وبلاگ یا وب‌سایت شما انجام می‌شود. اما چرا داشتن یک تحلیلگر ترافیک، شمارنده و آمارگیر برای یک وبلاگ خوب است؟ بعضی از مزایای این نوع ابزار با توجه به تجربیات شخصی خودم، موارد زیر است:

۱. منابع ترافیک را مشخص می‌کند:
این از آن جهت خوب است که می‌بینید مطالب شما بیشتر در کدام وب‌سایت‌ها و وبلاگ‌ها مورد توجه قرار گرفته است. همچنین اگر ترافیک از سمت وبلاگی دیگر باشد، به شما کمک می‌کند تا ببینید چرا و چگونه به نوشته و محتوای شما ارجاع داده شده است. مثلاً ممکن است آن وبلاگ به یکی از پیام‌های وبلاگ شما لینک داده باشد و نوشته‌ای درباره آن نوشته باشد.

۲. کمک به شناخت بهترین شبکه‌ها و لینکدانی‌ها برای فرستادن محتوا:
با دیدن آمار ترافیک و میزان کلیکی که از یک شبکه به وبلاگ شما رسیده است، می‌توانید شبکه‌های پربازدید و پربیننده را برای اشتراک‌گذاری پیام‌های وبلاگ خود پیدا کنید و محتوای تولیدی خود را به آنجاها فرستاده و بیننده و خواننده بیشتری را به سمت وبلاگ خود جذب کنید.

۳. رشد، پیشرفت و توسعه وبلاگ با بررسی آمار:
کاهش و یا افزایش تعداد بیننده و ترافیک وبلاگ، به شما کمک می‌کند که برنامه‌ها و سیاست‌گذاری‌های مناسبی را برای رشد و توسعه وبلاگ خود در نظر بگیرید.

۴. بهینه‌سازی وبلاگ با برچسب‌ها و کلمات کلیدی مناسب:
با بررسی جستجوهای واردشده به وبلاگتان و اینکه چه نتایج جستجویی به وبلاگ شما وارد شده‌اند، برچسب‌گذاری و استفاده از واژگان کلیدی خود را بهتر و درستتر انجام خواهید داد.

۵. ارائه یک تصویر از وبلاگ شما به بینندگان:
قراردادن یک شمارنده از بسیاری جهات روی مخاطبان شما هم تأثیر می‌گذارد. به نوعی زنده و مرده‌بودن یا فعال و غیرفعال‌بودن وبلاگ شما را نمایش داده و خوانندگان را برای بازدیدهای بعدی و یا اشتراک وبلاگ شما (چه از طریق فید و چه از طریق ایمیل) تشویق می‌کند.

این‌ها تنها بخشی از مزایای قراردادن یک آمارگیر و تحلیلگر در وبلاگ است. هر بازیدشمار و تحلیلگر ترافیک ویژگی‌ها و امکانات خاص خودش را دارد که شما خودتان باید انتخاب کنید که نیازهای شما را کدامیک از آن‌ها پوشش می‌دهد. وبلاگ‌نویسان بلاگر این امکان را به صورت یک ابزار داخلی از طرف خود گوگل دریافت می‌کنند و می‌توانند یا آن را در وبلاگ خود قرار دهند و یا از طریق میز کار وبلاگ (dashboard) به آن دسترسی داشته باشند. خود گوگل هم ابزاری به نام Google Analytics دارد که دیگر وبلاگ‌نویسان و مدیران وب‌سایت‌ها می‌توانند از آن استفاده کنند.
دو تحلیگر ترافیک خوب و مناسب دیگر که خود من قبلاً از آن‌ها استفاده کرده‌ام، StatCounter و Clicky می‌باشند.

از وبلاگ به عنوان یک بایگانی برای ترجمه‌ها و دیدگاه‌های خود استفاده کنید

یکشنبه ۸ خرداد ۱۳۹۰

بعضی از کاربران ایرانی از منابع مختلف مشغول ترجمه و برگردان نوشته‌ها از زبان‌های گوناگون به زبان فارسی هستند. این ترجمه‌ها را هم بدون آنکه در جایی ثبت و ذخیره کنند، به شبکه‌های اجتماعی و شبکه‌های اشتراک‌گذاری محتوا (لینکدانی‌ها) می‌فرستند. این کار سبب شده است که متأسفانه بعضی از وب‌سایت‌ها و حتی خبرگزاری‌ها به راحتی آب خوردن این ترجمه‌ها را برداشته و به نام خود منتشر کنند! بارها و بارها این کار دیده شده است و هیچ پاسخی هم در کار نیست. خبرگزاری محترم ترجیح می‌دهد که یک ترجمه خوب را به نام خود سند بزند تا اینکه بگوید از کجا پیدا کرده است.

راه حل چیست؟ راه حل خاصی برای این کار نادرست وجود ندارد. ولی بهترین کار استفاده از وبلاگ به عنوان یک ابزار برای نگهداری ترجمه‌ها است. می‌توانید ترجمه‌های خود را به همراه ذکر نام و آدرس پیوند (لینک) منبع اصلی در وبلاگ قرار دهید. آن‌ها را به شیوه‌های دلخواه خود دسته‌بندی کنید (مثلاً موضوعی یا برحسب منبع) و ترجمه قرارگرفته در وبلاگ را به شبکه‌های مختلف اجتماعی و لینکدانی‌ها بفرستید. این کار چهار ویژگی خوب دارد:
یک- شناخته شدن مترجم و اینکه کار متعلق به شخص شما است.
دو- حتی در صورت کپی‌کاری و نشر ترجمه شما بدون ذکر نامی از شما، منبع و سرچشمه کار مشخص است. چون وبلاگ شما مشخص می‌کند که این کار شما است.
سه- هر شخصی سبک و روش خاص خودش را ترجمه دارد. به همین دلیل گردآوری و بایگانی‌نمودن ترجمه‌ها در یک وبلاگ، با گذشت زمان کار شما را نشان می‌دهد. یعنی شاید بتوان گفت که کار شما از نوع ترجمه‌ها مشخص می‌شود.
چهار- وبلاگ حکم امضا و مهر شما را دارد. می‌توانید به سبک وب‌سایت‌ها و خبرگزاری‌ها یک یا دو بار در متن ترجمه شده نام وبلاگ یا نام خودتان را بنویسید. البته این کار باید به گونه‌ای باشد که به نوشته برگردان‌شده آسیب نرساند و یا توی ذوق خوانندگان نزند. مثلاً ذکر نام وبلاگ یا ترجمه‌گر یک بار در ابتدای متن و یک بار در پایان متن کافیست.

اما چیز دیگری که در این نوشته مد نظرم است. استفاده از وبلاگ به عنوان یک بایگانی و آرشیو برای نظرات و دیدگاه‌هایی (comment) است که هر روز در وب‌سایت‌ها، وبلاگ‌ها و شبکه‌های مختلف می‌نویسم. گاهی اوقات نظری نوشته‌ایم که دوست داریم به آن نظر در جایی دیگر ارجاع دهیم. به دلیل حجم زیاد نظرات و دیدگاه‌های نوشته شده در این طرف و آن طرف، قطعاً جستجو و پیداکردن نظرات دشوار و زمانبر می‌شود. بهترین راه حل در اینجا باز هم استفاده از وبلاگ برای بایگانی است.
در این روش می‌توانید یک تصویر (screenshot) تهیه کرده، آدرس لینک نظر، آدرس جایی که در آن نظر نوشته‌اید و متن نظر و دیدگاه خود را در قالب یک «پست/نوشته وبلاگ» قرار دهید. سپس آن‌ها را به شیوه دلخواه برچسب‌گذاری و دسته‌بندی کنید. مثلاً برحسب نام جایی که نظر خود را در آنجا نوشته‌اید.
چون این وبلاگ بایگانی شخصی خود شما است. به راحتی و به سادگی می‌توانید به نظرات و دیدگاه‌های خود دسترسی داشته باشید و هر زمان که لازم شد به آن‌ها ارجاع دهید. البته خود این روش احتیاج به صرف زمان مناسب و کافی دارد. ولی اگر نظرات و دیدگاه‌هایتان برایتان مهم است و احساس می‌کنید که در آینده ارجاع‌دادن به آن‌ها لازم می‌شود، حتماً این کار را انجام دهید.

وب فارسی سرشار از محتوای تکراری!

سه‌شنبه ۳ خرداد ۱۳۹۰

دزدی محتوا (content theft) پدیده‌ای است که در وب وجود دارد. اما این معضل در رسانه‌های ایرانی-فارسی‌زبان بیشتر دیده می‌شود. به گونه‌ای که گاهی مشاهده می‌شود یک محتوای خاص (اعم از نوشته، عکس و یا هر چیز دیگری) در مدت زمانی کمتر از بیست و چهار ساعت در وبلاگ‌ها و وب‌سایت‌های بسیاری عیناً و بدون هیچ کم و کاستی کپی شده است. حالا اگر این کار با ذکر نام منبع اصلی و آدرس پیوند (لینک) آن باشد، به خودی خود اشکالی ندارد. اما مشکل وقتی پیش می‌آید که هیچ نام و نشانی از منبع اصلی وجود ندارد. کپی و انتشار محتوا تابع شرایط گونگونی است. مثلاً خبرگزاری‌ها و روزنامه‌ها می‌توانند اخبار را از منابع مختلف از جمله دیگر خبرگزاری‌ها و روزنامه‌ها با ذکر نام آن‌ها منتشر کنند. چون اصولاً هر خبرگزاری و روزنامه خوانندگان خودش را دارد و این خوانندگان هم فرصت و حوصله‌ی جستجوی اینترنت را برای خواندن اخبار ندارند و نیاز به یک مجموعه خبری در قالب یک خبرگزاری و روزنامه دارند. این کار خبررسانی و نقل خبر محسوب شده و اصلاً در دسته کپی‌کاری و سرقت محتوا قرار نمی‌گیرد. بلکه خودش یک اصل در اطلاع‌رسانی درست، به موقع و سریع است.

گونه دیگر هم این است که ما از یک نوشته و محتوا بسیار خوشمان آمده است و می‌خواهیم آن را به روش‌های گوناگون پخش کنیم تا دیگران هم آن را ببینند و بخوانند. این کار در صورتی درست محسوب می‌شود که هم نام منبع اصلی ذکر شود و هم آدرس پیوند فراموش نشود. همچنین اصلاً کار درستی نیست که ما نسخه خود یعنی همان کپی را به جای نسخه اصلی معرفی کنیم. باید همیشه منبع اصلی را در اختیار دیگران قرار داد و بعد نسخه‌های دیگر را به عنوان آینه معرفی کرد. آینه از این جهت خوب است که شاید دسترسی به منبع اصلی به دلایلی امکان‌پذیر نباشد.

یک مدل دیگر هم روش نقل نوشته و محتوا به همراه نوشتن نظر شخصی، تفسیر، تحلیل و یا نقد خودمان است. این روش کمتر در وبلاگ‌های فارسی به چشم می‌خورد. اتفاقاً از آن دسته کارهایی است که باید به آن توجه شود. این کار برای دانش‌آموزان بسیار مفید است و می‌تواند به عنوان یک تکلیف، تمرین و یا پروژه مد نظر مدرس قرار گیرد.

اما چیزی که تبدیل به کپی‌کاری خالص و سرقت محتوا می‌شود، برداشت محتوا بدون هیچ نام و اثری از مولف، تولیدکننده و یا همان منبع اصلی است. اشباع محتوای تکراری زیان‌های بسیاری دارد که چند نمونه از آن‌ها به شرح زیر است:

- سوق دادن و تشویق وبلاگ‌نویسان و مدیران وب‌سایت‌ها به انجام این کار و کاهش تولید محتوا و خلاقیت در سطح وب
- مواجه شدن کاربران با انبوهی از موارد تکراری در نتایج جستجوهای اینترنتی خود
- بسیاری اوقات خود منبع اصلی قربانی می‌شود. یعنی نه در جستجو و نه در نسخه کپی مشخص نمی‌شود که منبع اصلی کجاست.
- تنبل شدن افراد و عادت کردن به پر کردن وبلاگ و وب‌سایت خود با کارهای دیگران
- تضعیف وبلاگستان
- تبدیل شدن وبلاگ‌ها به زردنامه
- افزایش کلیک دزدی و فریب مخاطب

این‌ها تنها بخشی از ضرر و زیان‌هایی است که از پیامدهای این کار است. نیازی هم به نصیحت، پند و اندرز دادن نیست. چیزی است که هم من، هم شما و هم دیگران آن را به خوبی می‌بینند. پس باید چاره‌ای اندیشید.

وقتی «بلاگر» و «وردپرس» بسته می‌شوند، نتیجه همین می‌شود که همیشه از آخر اول هستیم!

دوشنبه ۱ فروردین ۱۳۹۰

آیا بلاگر و وردپرس مجرم هستند؟!... چرا باید از امکانات خوب وبلاگ‌ نویسی این دو سرویس که نیاز کاربران ایرانی را پوشش می‌دهد محروم شویم؟... آیا این نوعی تناقض با این همه ادعا در زمینه توسعه و گسترش اینترنت در ایران نیست؟... بستن بلاگر و وردپرس چه چیزی به جز ضرر و زیان نصیب تولید محتوا در وب فارسی و جامعه کاربران اینترنت در داخل ایران می‌کند؟...

سال ۱۳۹۰ خورشیدی برای جامعه وبلاگ نویسان ایرانی با تلخی آغاز شد. چون چند وقتی است که دو سرویس وبلاگ نویسی بلاگر و وردپرس به صورت کامل در داخل ایران بسته و فیلتر شده‌اند. دامنه‌های هر دو بسته شده و کاربران نه به آدرس وبلاگ خود دسترسی دارند و نه می‌توانند از میز کار وبلاگ خود استفاده کنند. به عبارت بهتر این دو سرویس خوب هم به جمع ۱۰۰۱ وب‌سایت، سرویس و شبکه‌‌ای پیوستند که فیلتر و بسته شده‌اند و مشخص نیست که این فیلترینگ تا چه زمانی طول بکشد.

اگر این کار در راستای حمایت از سرویس‌های وبلاگ نویسی ایرانی صورت گرفته است، باید بگویم که تأثیر چندانی نخواهد داشت. چون کسانی که از سرویس‌های فوق به بلاگر و وردپرس مهاجرت کرده بودند، برای خود دلایل بسیاری داشتند که این دو را بر سرویس‌های ایرانی ترجیح دهند. اتفاقاً این کاری که ما الان شاهد و نظاره‌گر آن هستیم، با گذشت زمان بدترین ضربه را به جامعه وبلاگی ایران و تولید محتوا وارد خواهد ساخت. چون ابزارها محدود شده‌اند و دلزدگی و عدم تمایل به فعالیت در این حوزه به وجود آمده است.

اگر هم مشکل محتوای وبلاگ‌هایی بوده‌اند که از بلاگر و وردپرس استفاده می‌کرده‌اند، چرا خود ابزار و سرویس بسته شده‌اند؟! تکلیف این همه وبلاگ دیگر چیست؟ آیا بستن دسترسی به امکانات این دو سرویس و فیلتر کردن دامنه اصلی و همه وبلاگ‌ها پاک کردن صورت مسئله نیست؟

گفتنی در این مورد بسیار است و خیلی چیزها را به دلیل تکرار مکررات نمی‌نویسم. چون بارها گفته و نوشته شده‌اند. امیدوارم که سرنوشت بلاگر و وردپرس به فیلترینگ دائمی و ابدی ختم نشود.

پی‌نوشت:
این نوشته را برای ۱۳۹۰/۰۱/۰۱ یعنی اولین روز سال نوشته بودم و به صورت پیش نویس خاک می‌خورد. در نهایت آن را اصلاح، خلاصه و ارسال کردم.